در هر کس منحصر به خودش...

مجلس ترحيم آمدم مجلس ترحیم خودم، همه را میدیدم همه آنها که نمی دانستم عشق من در دلشان ناپیداست واعظ از من میگفت، حس کمیابی بود از نجابت هایم، از همه خوبیهایم وبه خانم ها گفت، اندکی آهسته تاکه مجلس بشود سنگین تر سینه اش صاف نمود و به آواز بخواند "مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک چندروزی قفسی ساخته اند از بدنم" راستی این همه اقوام و رفیق من خجل از همه شان من که یک عمر گمان می کردم تنهایم و نمی دانستم من به اندازه یک مجلس ختم، دوستانی دارم همه شان آمده اند، چه عزادار وغمین من نشستم به کنار همه شان

راحت باش... بِبين قُلدر بازي در نيار!نميخواد اداي ادماي جنگجويِ هميشه موفق رو از خودت در بياري!نميخواد زخماتو پنهون كني!لزومي نداره الكي بخندي و يواشكي اشك بريزي!واقعا احتياجي نيست خودتو سرد و سخت نشون بدي!گاهي وقتا لازمه ادما ببازن!لازمه باختشون رو بفهمن...باهاش روبرو شن!به همه نشون بدن كه باختن،كه ناراحتن!بد نيست اگه كنار بياي با دردت! بد نيست اگه گريه كني....واقعا بد نيست!ما ادما خلق شديم كه ببازيم همونقدر كه حق داريم ببريم!ببازيم عمرمون رو...كسي كه دوست داريم رو...خودمون رو!اعتراضي هم وارد

دل آدم گاه... دل آدم گاه... چه آرام میشود... ﺑﻪ ﯾﮏ ﻫﻤﺮﺍﻫ ﺷﺪﻥ ﮐﻮﭼﮏ ... ﺑﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻫﻤﺮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻤﺘﺪ ﺁﺭﺍﻡ ...ﺑﻪ ﯾﮏ ﭘﺮﺳﺶ : ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺕ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ؟ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﻋﻮﺕ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ﺻﺮﻑ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻗﻬﻮﻩ !... ﺑﻪ ﯾﮏ ﻭﻗﺖ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ...ﺑﻪ ﺷﻨﯿﺪﻥ ﯾﮏ ﻣﻦ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﻫﺴﺘﻢ ..ﺑﻪ ﯾﮏ ﻫﺪﯾﻪ ﯼ ﺑﯽ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ...ﺑﻪ ﯾﮏ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﯽ ﺩﻟﯿﻞ ...ﺑﻪ ﯾﮏ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮﯼ :ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻮﭼﮏ ...ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ...ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﺎﺧﻪ ﮔﻞ ..._ ﺩﻝ ﺁﺩﻡ ﮔﺎﻫﯽ ... ﭼﻪ ﺷﺎﺩ ﺍﺳﺖ ...ﺑﻪ ﯾﮏ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﺷﺪﻥ ... ﺩﺭﺳﺖ !ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ!ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﻼﻡ !ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺗﺒﺮﯾﮏ !!!..

فرق دوست و رفیق... پرسید فرق بین دوست و رفیق، گفتم دوست فقط یک آشناست، یک همکار، یک همکلاسی، حتی یک همسایه گاهی یک همسفر، شاید حتی یک همراه، یک همراه از سرکوچه تا دم خانه مثلا !دوستی یک آشنایی ست که با یک سلام ابتدا می‌شود، گاهی خداحافظی نگفته تمام می‌شود ...یک اشتباه از دوست بیگانه می‌سازد اما رفاقت ریشه دارد. به روز و ماه و سال نیست، گاهی در یک آن، یک لحظه ریشه می‌دواند، می‌رود تا مغز استخوانت، توی تمام جانت، دلت را قرص می‌کند رفیق به بودنش، به ماندنش، به رفاقتش ...دوباره پرسید فرقش؟گفتم به